The chain of Love

i am just only a part of that chain
that chain make me like this
that chain creates my thoughts
that chain filled love in my heart
i am just only a part of that chain
            That chain remains here even if i go
            that chain creates new person
            that person also like as me
            that person can do all like me
            that chain remains here even if he go
but we cannot see that chain
that is invisible and..
that chain  coming from a fertile  source of Love
That is the chain of God......
That chain is a sign of God......
and i proud to be a part of the chain

       Adimana Sreejith Namboothiri

                         

മഴയും പ്രകൃതിയും

ഓരോ തുള്ളി മഴയും പൊഴിക്കുന്നു ഒരുപാട് സ്നേഹത്തിൻ സ്മൃതി പഥങ്ങൾ...........
ഓരോ കാറ്റിലും ആടിയുലയുന്നു ഒരുപാട് സ്നേഹത്തിൻ ആലിലകൾ..........
ഓരോ കിളിയുടെ നാദവും നൽകുന്നു പുതുജീവനത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങൾ.........
തിരമാലയായ് വന്നു സാഗരം ഭൂമിയെ ആലിങ്കനം ചെയ്തു പോകുന്നതും ..........
ആകാശമുല്ലകൾ വാസന്ത രാത്രിയിൽ തേൻമാവിലോന്നിനെ പ്രണയിച്ചതും ..........
മാമരക്കൊമ്പിലെ പൊൻക്കുട്ടിൽ മുട്ടയിട്ട് കുയിലമ്മ പാറിപ്പറന്നങ്ങു പോയതും.........
ഓരോ തുള്ളി മഴയും പൊഴിക്കുന്നു ഒരുപാട് സ്നേഹത്തിൻ സ്മൃതി പഥങ്ങൾ..........
ഭൂമിയോ ക്ഷീണിച് ദാഹമായ് നിൽക്കുമ്പോൾ അമൃതമായ് പെയ്തത് വേനൽ മഴ .......
ഭൂമിയുടെ വേനൽ അറിഞ്ഞതും മേഘങ്ങൾ അശ്രു പോഴിച്ചതാം അമൃത മഴ.........
ആയിരം നാമ്പുകൾ പ്രാണന്റെ മധുരം നുണഞ്ഞതും മഴയുടെ കുളിരിനാലെ........
ആയിരം പുഴകളോ പാഞ്ഞൊഴുകുന്നതും മേഘത്തിൻ കണ്ണുനീർ കനിഞ്ഞതല്ലേ ...................

ഓരോ തുള്ളി മഴയും പൊഴിക്കുന്നു ഒരുപാട് സ്നേഹത്തിൻ സ്മൃതി പഥങ്ങൾ
ഓരോ കാറ്റിലും ആടിയുലയുന്നു ഒരുപാട് സ്നേഹത്തിൻ ആലിലകൾ
ഓരോ കിളിയുടെ നാദവും നൽകുന്നു പുതുജീവനത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങൾ

—

                                       പരവതാനി

ഞാനിതാ ശയിക്കുന്നീ കാലമാം പരവതാനിയിൽ
കാലനെപ്പോലും വെല്ലിടുന്ന കാലമാം പരവതാനിയിൽ
ഞാനും പറന്നു പോകുന്നു വേഗത്തിൽ
ഇ പരവതനിക്കൊപ്പമെങ്ങൊട്ടെന്നരിയാതെ .......
എന്തിനെന്നറിയാതെ..... ഏതിനെന്നറിയാതെ....
ഞാനിതാ ശയിക്കുന്നീ കാലമാം പരവതാനിയിൽ
ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു ഞാൻ ഒരുകുട്ടിപോൽ കാലത്തിൻ
കലഹക്കുഴിയിൽ വീണ കൂട്ടരേ കണ്ടിട്ട് ..........
പിന്നെയും വേഗത്തിൽ പായുന്നി പരവതാനി
കണ്ണിരുകാണാതെ , കരച്ചിൽ കേൾക്കാതെ....
എങ്കിലും ഞാനിതാ ശയിക്കുന്നു കാലമാം പരവതാനിയിൽ
ശയിച്ചല്ലേ ശമിക്കു ഇ മർത്യ ജന്മം മഹാഭ്യാസം
കാലം പായുന്ന പാച്ചിലിൽ കാണാത്ത കണ്ണുനീർ കണ്ടെൻ കണ്ണുചുവക്കുന്നു ....
കാലത്തിൻ പാനപാത്രം നുഗർനെൻ കരളും സ്നേഹം മറന്നുപോകുന്നു.....
മായാത്ത സ്നേഹത്തിൻ, മറയാത്ത നന്മതൻ ലോകത്തുനിന്ന് നാം പോകയായി ........
കാലതോടോപ്പാമി പരവതാനിയിൽ ബോധമില്ലാത്ത ...,സ്നേഹമില്ലാത്ത മരുഭുമികളിലേക്....
എങ്കിലും അറിവിന്റെ അറിയാത്ത ഗുഹകളിൽ , കാലം കാണാത്ത ഓർമതൻ പടവുകളിൽ
സ്നേഹം ആരോരുമറിയാതെ കരയുന്നു....................
കാലമേ തിരിച്ചു പോവുക........... സ്നേഹത്തിന്റെ വസന്ത കാലത്തേക്ക്.....
പരവതാനി - അടിമന ശ്രീജിത്ത്‌ നമ്പൂതിരി

സമരക്കാരേ...... ഒരു വാക്ക് .......

പകൽ യാത്ര പറഞ്ഞു..........
വെടിക്കോപ്പുകൾ അകന്നു.......
സമരസഖാക്കൾ യാത്രയായ്......
സമര കാരണം വിജയ കാഹളം മുഴക്കുന്നു ..........
ഇരുളിൽ ആബാല്യം ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു ......
വിശക്കുന്നു ....
വിശക്കുന്നു ..........
അശരീരി മറുപടിയായ് വന്നു
മുദ്രാവാക്യങ്ങളും , കൊടികളും നേതാക്കന്മാർ വിറ്റുതിന്നു....
ഇനിയുള്ളത് അർഥമില്ലാത്ത കുറച്ചു കവിതകൾ മാത്രം ....
അതുകേട്ടു നീയുറങ് .......
ഇനി ഒരിക്കെലും ഉണരരുത് .....
(നീതി വിറ്റഴിക്കപ്പെടുമ്പോൾ , സമരങ്ങളും പോരാട്ടങ്ങളും പ്രഹസനമാകുമ്പോൾ ............
സമര നേതാക്കൾ കേളി സൌധങ്ങളിൽ ശയിക്കുമ്പോൾ .......
ദുരിതം പേറുന്ന ഒരു തലമുറ അവര്ക്കൊകെ ഇരയാകാൻ ഇവിടെ പിറക്കാതിരികട്ടെ......)
സമരക്കാരേ...... ഒരു വാക്ക്- അടിമന.ശ്രീജിത്ത്.നമ്പൂതിരി